Wojna w Wietnamie Taktyka „znajdź i zniszcz” stała się narzędziem ofensywnym, kluczowym dla drugiej fazy działań gen. Williama Westmorelanda podczas wojny w Wietnamie. W jego trzyetapowej strategii, pierwsza faza miała na celu unieruchomienie Vietcongu, druga faza – wznowienie ofensywy i zniszczenie wroga, a trzecia faza przywrócenie kontroli rządu Wietnamu Południowego nad oczyszczonym obszarem. W żargonie amerykańskich żołnierzy tego typu akcje nazywano misjami „Zippo” (nazwa pochodzi od zapalniczek benzynowych Zippo używanych do podpalania wiosek uważanych za powiązane z Vietcongiem). Misje „znajdź i zniszcz” polegały na wysyłaniu plutonów, kompanii lub większych oddziałów wojsk amerykańskich z ich ufortyfikowanych pozycji w teren w celu zlokalizowania i zniszczenia oddziałów komunistycznych na terenach wiejskich. Misje te najczęściej polegały na urządzaniu zasadzki w zaroślach, w pobliżu domniemanego szlaku Vietcongu. Zasadzka zazwyczaj polegała na użyciu stacjonarnych min przeciwpiechotnych Claymore, ognia broni ręcznej, wsparcia moździerzy i ewentualnie wezwaniu dodatkowego wsparcia artyleryjskiego drogą radiową z pobliskiej bazy wsparcia ogniowego.