Historia świata odsłaniana jest wyłącznie za pośrednictwem narracji środowiskowej – gra nie zawiera dialogów. Gracz odnajduje listy, dzienniki, gazety i malowidła ścienne, w tym zapiski dziewczyny o imieniu Bianca, która wcześniej pokonała tę samą trasę. Rozgrywka podzielona jest na sześć rozdziałów, z których każdy odpowiada odrębnemu biomowi o osobnej charakterystyce wizualnej i mechanicznej.

Na szczycie wieży bohater uruchamia mechanizm związany z ukrytą ponad chmurami wielką kulą wody. Świat nawiedza deszcz, budzą się dorosłe osobniki Ballastów, a wyrośnięty towarzysz protagonisty odlatuje do swojego stada. Zakończenie oraz wiele wątków pobocznych pozostają celowo otwarte na interpretację. Recenzenci odczytywali grę m.in. jako opowieść o zmianach klimatu, pamięci i przemijaniu.

Rozgrywka Jusant jest grą utrzymaną w perspektywie trzecioosobowej, której trzon stanowi wspinaczka. Spusty kontrolera (L2 i R2) odpowiadają niezależnie za lewą i prawą rękę postaci, podczas gdy lewa gałka analogowa wyznacza kierunek sięgnięcia po chwyt. Naprzemienne wciskanie spustów oddaje fizyczny rytm i wysiłek wspinaczki;