Jan Kicka (ur. 16 maja 1895 w Bratucicach), zm. 18 lutego 1934 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana i Marii z Szeligów urodzony 16 maja 1895 w Bratucicach, w ówczesnym powiecie bocheńskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Od 1908 uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Bochni. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie szóstej. Od 1913 należał do „Zarzewia” i Związku Strzeleckiego.

16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 4 kompanii III batalionu 3 pułku piechoty. 18 stycznia 1915 został mianowany chorążym. Ranny w walkach o Polską Górę koło Kostiuchnówki, od 15 listopada 1915 przebywał w szpitalu rezerwowym w Karolinenthal. 15 grudnia 1915 został awansowany na podporucznika (komendanta plutonu w XI randze).. Od marca 1916 służył w batalionie uzupełniającym (od 1 do 8 marca 1916 dowodził kompanią marszową, którą odprowadził na front i wrócił do baonu). 1 listopada 1916 awansował na porucznika. W 1917 przez cztery tygodnie uczęszczał do klasy ósmej w macierzystym gimnazjum, po czym 2 kwietnia złożył wojenny egzamin dojrzałości, a jako maturzysta gimnazjalny i porucznik Legionów złożył datek w wysokości 30 koron.