Roman Ochocki z Katedry ocenił większość opowiadań jako dobre, wyróżniając szczególnie Sforę Orbitowskiego oraz Imperium chmur Dukaja. To ostatnie uznał za najlepszy utwór antologii, chwaląc jego złożoną konstrukcję, styl oraz sposób stopniowego odsłaniania świata i fabuły. Negatywnie ocenił natomiast Zapalny stan udręki Chutnik, Korytarz pełnomorski Mroza i Tyle lat trudu Żulczyka; w przypadku opowiadania Mroza krytykował prostotę pomysłu i wykonania oraz nadmierną dosłowność. Pozytywnie odniósł się również do Bożego dłużnika Jadowskiej, zwracając uwagę na wykorzystanie kultury tatarskiej i atmosferę utworu. Netatywnie ocenił jakość reprodukcji obrazów Różalskiego, określając je jako niewyraźne, ciemne i rozmazane, jednocześnie pozytywnie oceniając projekt okładki.
Krzysztof Lewandowski z GameExe ocenił antologię na 7,5/10, uznając, że udane utwory przeważają nad słabszymi. Wśród tekstów zasługujących jego zdaniem na wyróżnienie wymienił opowiadania Jadowskiej, Orbitowskiego, Kańtoch, Małeckiego, Dukaja i Szmidta. Szczególnie wysoko ocenił Sforę, chwaląc połączenie motywu fantastycznego z realistycznym przedstawieniem relacji rodzinnych i przemian społecznych, a Bożego dłużnika zaliczył do najlepszych utworów zbioru, zwracając uwagę na wykorzystanie kultury tatarskiej i motywów fantastycznych.