Za najlepsze teksty w zbiorze uznał Idzie niebo Małeckiego, Sforę Orbitowskiego i Tyle lat trudu Żulczyka; pozytywnie ocenił także Imperium chmur Dukaja. Najbardziej krytycznie odniósł się do Korytarza pełnomorskiego Mroza, uznając go za przewidywalne wykorzystanie znanego motywu science fiction, negatywnie ocenił również Bożego dłużnika Jadowskiej.
Beatrycze Nowicka oceniła antologię na 6/10, określając ją jako nierówną, lecz zawierającą teksty wyróżniające się klimatem i skłaniające do refleksji. Podobnie jak Cybowski uznała, że potencjał światów wykreowanych przez Różalskiego nie został w pełni wykorzystany, choć jej zdaniem zbiór jako całość zachował własny klimat. Pozytywnie oceniła m.in. wyrazisty styl i ponury nastrój Idzie niebo oraz wiarygodność bohaterów i tła historycznego Sfory. Krytycznie odniosła się natomiast do konstrukcji Szponów smoka i Korytarza pełnomorskiego. Imperium chmur oceniła niejednoznacznie: doceniła skłaniającą do refleksji problematykę i wyróżniający się język utworu, krytykując jednocześnie jego luźną konstrukcję oraz sposób kreacji postaci.