Jakub Ostromęcki na łamach „Nowej Fantastyki” pozytywnie oceniał plastyczność, trafność i oryginalność przedstawionej wizji, określając utwór jako brutalną fantasy historyczną, stawiającą ważne pytania i trafne diagnozy. Zwrócił również uwagę na język powieści – nierówny, fragmentaryczny monolog Paszka, wykorzystujący archaizmy nawiązujące do średniowiecznej polszczyzny.
Bardziej ambiwalentnie książkę oceniał Adam Leszkiewicz w „Pressjach”. Wysoko ceniąc kunszt językowy Twardocha oraz sugestywność i różnorodność alternatywnych wizji, krytykował jednak nadmierną – jego zdaniem – skłonność do objaśniania znaczeń przedstawianych wydarzeń, zwracając uwagę na to, że Paszko zbyt obszernie interpretuje własne czyny i narzuca ich symboliczne odczytania, pozostawiając czytelnikowi niewiele przestrzeni na samodzielną ocenę.