Początki osady Jaszkowa Górna należy do najstarszych wsi w regionie. Tereny, na których powstała, były zasiedlone już w epoce neolitu, o czym świadczą znaleziska w postaci kamiennej motyki. Do założenia osady w tych okolicach zadecydowało jej dobre położenie w pobliżu Przełęczy Kłodzkiej, przez którą prowadził jeden z ważniejszych szlaków handlowych. Nie wiadomo kiedy powstała pierwsza osada, jednak znana jest jej lokacja na prawie niemieckim, która miała miejsce w 1328 r.K. Bartkiewicz, Dzieje ziemi kłodzkiej w wiekach średnich, Wrocław 1977, s. 20.
Średniowiecze Wieś była podzielona od czasów średniowiecza na kilka części mających różnych właścicieli, z czego jej część należała do Kłodzka. W 1324 r. pojawia się pierwsza wzmianka o osadzie, która mówi o opłacie na rzecz kościoła w Kłodzku, którą miał uiszczać J. G. Otto von GlubosJ. Kögler, Die Chroniken der Grafschaft Glatz, nowe wydanie: D. Pohl, część 3, s. 79.. Niedługo potem w Jaszkowej Górnej powstało dziedziczne wolne sędziostwo, które z czasem uległo podziałowi. Wieś i sędziowie często występowali w dokumentach w XIV i XV w. przy okazji transakcji kupna-sprzedaży i określeniu wymiaru czynszu. W 1351 r. wymieniony był Herman Cenebus, posiadający tutaj 9 łanów i 14 prętów oraz Hennel von der Stercz, który miał 14 łanów, a w 1361 r. Heynrich von Sydelicz.