Natomiast siedem lat później, w związku z posiadłością obejmującą 14 łanów, wymieniono Mertena von Panwicza i Hannusa von der Stercz. W 1370 r. Hannus von der Stercz i Otto von Glubos zawarli transakcję o wartości 20 polskich marek, obejmującą także Jaszkową Górną. W tym samym roku wymieniono też sędziego Johanne, który płacił klasztorowi krzyżowców w Kłodzku markę. W 1375 r. w umowie kupna-sprzedaży wystąpił Petrin Molnern. Z kolei w 1380 r. wspomniany został Jacobus, altarysta z Jaszkowej Górnej, ponieważ 10 lat wcześniej powstał tu kościół podległy parafii św. Jana Chrzciciela w Jaszkowej DolnejSłownik geografii turystycznej Sudetów, s. 173..
Następne lata aż do połowy XV w. charakteryzowały się częstymi zmianami sędziów, którzy figurowali na wielu dokumentach dotyczących kupna-sprzedaży okolicznych dóbr. Sytuacja ustabilizowała się dopiero, kiedy pół dziedzicznego łana otrzymał od Hynka Krušiny, starosta hrabstwa kłodzkiego, niejaki S. Daniel, w posiadaniu którego rodziny znajdowała się część Jaszkowej Górnej przez wiele lat. Ponadto mieli też w posiadaniu część Jaszkowej Dolnej. W 1464 r. przy okazji sprzedaży wsi potwierdzono istnienie we wsi młyna wodnego. W 1474 r. dobra dworskie obejmowały 1 łan i 3 pręty, a wkrótce powstał folwark dworski. W 1484 r.