Mimo zniszczeń i prześladowań Jaszkowa Górna pozostała bogatą wsią. W 1631 r. składała się z kilku niezależnych części, należących kolejno m.in. do Ch. Wilhelma, G. Philippsa, P. Kuschella i H. Kuschella. Mieszkało tutaj 54 gospodarzy płacących dziesięcinę, sam kościół był dobrze wyposażony, posiadając 2 dzwony i bogaty zestaw aparatów kościelnych. Dopiero w 1672 r. reaktywowano w Jaszkowej Górnej parafię katolicką ponownie odłączając ją od dolnojaszkowskiej parafii. Wieś wchodziła w skład dóbr hr. von Götza. W latach 1679–1680 doszło do kolejnych rozruchów chłopskich, które zostały szybko spacyfikowane przez aresztowanie ich przywódców.

Pod panowaniem pruskim, niemieckim W 1742 r., a ostatecznie w 1763 r. hrabstwo kłodzkie, a wraz z nim Jaszkowa Górna znalazła się w granicach Królestwa Prus monarchii HohenzollernówA. i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001, s. 156.. Wieś była w XVIII w. centrum dużego majątku. W 1747 r. składała się ona z czterech części należących do: hrabiego von Götza, 54 kmieci i 192 zagrodników i chałupników, następne zaś do: Riedela, Kuschela i Wunschkego, z których każda liczyła po jednym zagrodniku. We wsi znajdował się dwór, kościół, kaplica oraz aż 5 młynów wodnych. W 1765 r.