Rozwój ten napędzały dwa zadania praktyczne. Pierwszym było wyznaczanie czasu (, ilm al-mikat). W związku z tym zadaniem przy wielkich meczetach wykształciła się grupa astronomów, których obowiązkiem było wskazywanie muezzinowi pory wezwania na modlitwę. Pierwszy obszerny zbiór tablic tego rodzaju, obliczony dla szerokości geograficznej Kairu, sporządził . Drugim było wyznaczanie kibli – kierunku na Mekkę, w której znajduje się Al-Kaba. Zagadnienie to sprowadza się do znalezienia kąta w trójkącie sferycznym o wierzchołkach na biegunie północnym, w danej miejscowości i w Mekce, w którym dane są dwa boki (dopełnienia obu szerokości geograficznych) oraz kąt między nimi (różnica długości geograficznych). Al-Biruni poświęcił temu zagadnieniu końcową część swojego dzieła o geografii matematycznej (geografii opartej na pomiarze współrzędnych) i podał cztery metody rozwiązania, zaznaczając przy tym, że jego techniki przydadzą się także wyznawcom innych religii.