Komentarze biblijne Komentarze Gersonidesa do Tanachu, powstałe między 1325 a 1338 rokiem, mają analityczny charakter i wykładają poglądy autora otwarcie, bez odwołań do mistyki czy tajemnicy. W znacznie większym stopniu niż Majmonides traktował narracje biblijne jako opis rzeczywistych zdarzeń, a do alegorii sięgał tylko wówczas, gdy dosłownego sensu nie dawało się pogodzić z filozofią. Znaczną część komentarza do Tory poświęcił halasze, czyli żydowskiemu prawu religijnemu. Szczegóły prawa wyprowadzał z prostego sensu Pisma za pomocą własnych reguł logicznego wnioskowania, a nie tradycyjnych reguł wykładni rabinicznej przypisywanych rabinowi . Ukończony w 1325 roku komentarz do Księgi Hioba należał do jego najpopularniejszych dzieł. Dotyczy problemu Bożej opatrzności i uzupełnia czwartą księgę Wojen Pańskich.
Nauki moralne wywiedzione z komentowanych ksiąg biblijnych wydał osobno w dwóch tomach pod tytułem To’aliyot (, „Pożyteczne pouczenia”). W odróżnieniu od samych Wojen Pańskich zyskały one aprobatę ówczesnych autorytetów. Komentarz do Tory został po raz pierwszy wydany drukiem w 1476 roku w Mantui i znalazł się wśród pierwszych dziewiętnastu drukowanych ksiąg żydowskich.