Do spadku popularności komentarza przyczyniła się niechęć wielu autorów żydowskich, zwłaszcza Chasdaja Kreskasa i Izaaka Abrabanela, wobec filozofii Gersonidesa.
Filozofia przyrody Teoria ruchu Gersonides odrzucił pogląd Arystotelesa, że do ruchu ciał ziemskich potrzebny jest stale działający czynnik poruszający. Dowodził, że w niektórych przypadkach taki poruszyciel nie jest konieczny: ciało spadające porusza się z coraz większą prędkością, dopóki nie zatrzyma go podłoże. Jego rozważania zawierają tym samym elementy późniejszego pojęcia ruchu bezwładnego, choć nie posunął się tak daleko jak Ockham czy Kreskas. Podobnie jak wielu współczesnych mu uczonych starał się wyjaśnić zjawisko magnetyzmu, trudne do ujęcia w ramach fizyki Arystotelesa. Odrzucił wyjaśnienie Awerroesa, jakoby z magnesu wychodziły niewidzialne cząstki, i przyjął, że w magnesie tkwi szczególna siła natury działająca na żelazo.
Żywa przyroda mały|Początek komentarza Gersonidesa do awerroesowej parafrazy pism Arystotelesa o zwierzętach w późniejszym odpisie z lat 1460–1463