Termin odaliska Odaliski były w Imperium Osmańskim niewolnicami przydzielonymi do służby kobietom haremu, zwłaszcza w otoczeniu sułtana. W europejskiej kulturze artystycznej XIX i początku XX wieku słowo zaczęło oznaczać przede wszystkim wyidealizowaną, zmysłową kobietę z haremu przedstawianą zwykle jako leżącą, skąpo ubraną lub nagą, w orientalnym wnętrzu. Drugie znaczenie jest zachodnim przekształceniem pierwotnego terminu. Pierwotne tureckie odalık niekoniecznie posiadało konotacje erotyczne.
Modelka Jako modelka pozowała do obrazu tancerka baletowa i epizodystka studia filmowego w Nicei Henriette Darricarrère. Darricarrère wyróżniała się zdolnością teatralnego dostosowania do różnych póz, kostiumów i dekoracji, dlatego tak dobrze pasowała do wymyślonego przez Matisse’a „teatru” pracowni. W latach 1920–1927 stała się jego najważniejszą modelką. Pozowała mu wielokrotnie w rolach odaliski, ale również w zupełnie współczesnych scenach. Henriette pozowała Matisse’owi także prawie lub całkowicie nago, ale równocześnie zachowane źródła pokazują, że w życiu codziennym ich relacja była całkowicie pozbawiona jakiegokolwiek wymiaru seksualnego. Młoda kobieta czuła się związana z rodziną Matisse’a i była przez nią przyjmowana jako ktoś bliski. Darricarrère towarzyszyła żonie Matisse’a Amélie na zakupach i podczas wycieczek.