Według historyka chemii Ignacego Z. Siemiona Zienowicz ogłosił drukiem tylko jedną niewielką pracę - wydany w Wilnie w 1851 List Stefana Zienowicza profesora Uniwersytetu Kijowskiego do Henryka hrabiego Rzewuskiego.... Siemion analizował przedstawiony w niej system przyrody jako polski przykład tendencji zbliżonych do niemieckiej Naturphilosophie.
Miejsce w historii nauki W historiografii polskich nauk o Ziemi działalność Zienowicza jest ujmowana w kontekście rozwoju krzemienieckiego ośrodka przyrodniczego. Garbowska wskazywała, że dzięki kadrze, zbiorom i miejscu nauk przyrodniczych w programie Liceum Krzemieniec stał się drugim po Wilnie ośrodkiem badań fizjograficznych. Wśród prowadzących tam badania geologiczne wymieniała Zienowicza i Zborzewskiego, za najważniejszego i najbardziej produktywnego geologa krzemienieckiego uznając jednak Antoniego Andrzejowskiego. Buczek udokumentowała natomiast rolę Zienowicza w uporządkowaniu zaplecza dydaktycznego Liceum i skatalogowaniu jego zbiorów mineralogicznych. Jego późniejsze koncepcje teoretyczne stały się przedmiotem badań z zakresu historii chemii i filozofii przyrody.