BadWPAD – klasa ataków wykorzystujących słabości protokołu Web Proxy Auto-Discovery Protocol (WPAD), służącego do automatycznego wykrywania konfiguracji serwera proxy przez komputery klienckie. Atakujący, który zdoła podszyć się pod serwer WPAD, może narzucić ofierze własny plik konfiguracyjny i w efekcie przekierować przez kontrolowane przez siebie proxy część lub całość ruchu sieciowego, co umożliwia atak man in the middle, przechwytywanie danych uwierzytelniających, a w niektórych scenariuszach zdalne wykonanie kodu.
Problem jest znany od 1999 roku i pozostaje aktualny: protokół WPAD nie doczekał się statusu RFC, a mimo to jest domyślnie włączony w systemach Windows i obsługiwany przez wszystkie popularne przeglądarki.
Mechanizm WPAD został opisany w szkicu internetowym draft-ietf-wrec-wpad-01, który wygasł w grudniu 1999 roku i nigdy nie stał się standardem. Jego celem jest wskazanie klientowi adresu pliku konfiguracyjnego PAC (proxy auto-config) – skryptu w języku JavaScript zawierającego funkcję FindProxyForURL, która dla każdego żądanego adresu wskazuje właściwe proxy.