Uczestniczył również w rozwijaniu zasad kwalifikacji chorych do operacyjnego leczenia wad serca oraz rehabilitacji chorych po zawale mięśnia sercowego i operacjach zastawkowych. Z jego inicjatywą wiązano powstanie ośrodka badań kardiologicznych w Nałęczowie. Opublikował ponad sto prac naukowych.
Żera należał do grona lekarzy zaangażowanych w tworzenie odrębnej organizacji polskich kardiologów. Podczas zebrania z 13 listopada 1949, na którym rozpoczęto organizowanie Sekcji Kardiologicznej Towarzystwa Internistów Polskich, wszedł jako skarbnik do jej tymczasowego zarządu. Sekcję formalnie powołano 15 stycznia 1950. Żera pozostał jej skarbnikiem Cytat: „Edmund Żera – skarbnik”.. Po przekształceniu sekcji w Polskie Towarzystwo Kardiologiczne 28 lutego 1954 został skarbnikiem pierwszego Zarządu Głównego PTK. Od 1962 do kwietnia 1972 był prezesem PTK, wybieranym kolejno na cztery kadencje. Następnie, od czerwca 1972 do grudnia 1973, zasiadał w Zarządzie Głównym jako wiceprezes. W starszym biogramie zamieszczonym na stronie PTK okres jego prezesury podano jako 1968–1972, jednak oficjalne zestawienie składów kolejnych zarządów PTK oraz opracowania historyczne dokumentują pełnienie przez niego funkcji prezesa od 1962. Był również przewodniczącym komisji PTK zajmującej się kształceniem podyplomowym i specjalizacją lekarzy.