Józef Żyliński (ur. w 1834 w Trokach, zm. 16 marca 1921 w Warszawie) – polski inżynier komunikacji, geodeta, topograf wojskowy i podróżnik, generał w armii Imperium Rosyjskiego. Uczestniczył w międzynarodowym pomiarze łuku równoleżnika 52° szerokości północnej, prowadził prace triangulacyjne, a w latach 1873–1898 kierował Ekspedycją Zachodnią prowadzącą rozległe prace melioracyjne na Polesiu. Kierował również przedsięwzięciami geodezyjnymi i hydrotechnicznymi na Syberii, Kaukazie i w Turkiestanie.

Życiorys Pochodził z polskiej rodziny ziemiańskiej od dawna osiadłej na ziemi wileńskiej. Jego rodzicami byli Hipolit Żyliński i Justyna z Odynców. Ukończył petersburski Instytut Komunikacji, po czym kształcił się na Wydziale Geodezyjnym Akademii Sztabu Generalnego. Następnie odbywał studia astronomiczne w Pułkowie, Bonn i Greenwich. W latach 1857–1872 uczestniczył w międzynarodowym pomiarze łuku równoleżnika 52° szerokości północnej. W 1872 prowadził związane z tym przedsięwzięciem pomiary w Warszawie. W latach 1882–1885 przeprowadził triangulację ówczesnych guberni lubelskiej i siedleckiej, wiążąc powstałą sieć z triangulacją Struvego.