Wyniki wieloletnich prac na Polesiu zebrał w dwutomowym opracowaniu Oczerk rabot zapadnoj ekspedicii po osuszenju bołot (1873–1898), wydanym w Petersburgu w 1899 wraz z atlasem. Opracowanie obejmowało również materiały dotyczące m.in. geobotaniki, fauny i meteorologii regionu. W 1892 wydał także w Petersburgu Kratkoje obozrienje Polesia i jego kanalisacii.
Prace Ekspedycji Zachodniej, obok infrastruktury melioracyjnej, przyniosły obszerny materiał pomiarowy i fizjograficzny dotyczący Polesia. Dwutomowe opracowanie wyników działalności ekspedycji było w międzywojennej literaturze geograficznej wskazywane jako ważne źródło do badań regionu. Po wybuchu I wojny światowej zaniedbanie powstałej infrastruktury doprowadziło jednak do jej degradacji i ponownego zabagnienia części wcześniej osuszonych terenów. Z pomiarami Żylińskiego w Warszawie związana jest zachowana kolumna pomiarowa na placu Teatralnym, wykorzystywana podczas prac w 1872. Po konserwacji w 2022 obiektowi nadano rangę Pomnika Geodezji Europejskiej.
Przypisy