Wiktor Maksimowicz Żyrmunski ros. Виктор Максимович Жирмунский (ur. 2 sierpnia 1891 w Petersburgu, zm. 31 stycznia 1971 w Leningradzie) – rosyjski i radziecki językoznawca, literaturoznawca, germanista i folklorysta. Zajmował się teorią literatury i poetyką, wersyfikacją, komparatystyką, dialektologią niemiecką, socjolingwistyką oraz badaniami nad folklorem i epiką ludową. Od 1939 był członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR, a od 1966 jej członkiem rzeczywistym. Pozostawał blisko związany z rosyjską szkołą formalną, nie należał jednak do jej ścisłego grona i z czasem wyraźnie odszedł od części jej założeń.

Życiorys W 1908 r. ukończył Szkołę Teniszewską, a następnie studiował na oddziale romańsko-germańskim Wydziału Historyczno-Filologicznego Uniwersytetu Petersburskiego. Studia ukończył w 1912 r. i pozostał na uczelni w celu przygotowania do pracy akademickiej. W latach 1912–1913 uzupełniał wykształcenie podczas pobytu naukowego w Niemczech. Doświadczenie to miało znaczenie dla jego późniejszego zainteresowania niemiecką teorią literatury. Podczas I wojny światowej był sanitariuszem na froncie. W latach 1915–1917 pracował jako prywatny docent filologii romańsko-germańskiej na Uniwersytecie Piotrogrodzkim, w 1917 r. został profesorem Uniwersytetu w Saratowie, a w 1919 powrócił do Piotrogrodu.