Odrzucał przy tym utożsamianie epikureizmu z nieumiarkowanym używaniem przyjemności zmysłowych.
Przekaz tekstu i przekłady Pierwszą nowożytną edycję Defensio Epicuri ogłosił Guido Santini w 1899. W 1942 Eugenio Garin przedrukował tekst i opublikował jego włoskie tłumaczenie, pomijając dwa końcowe akapity utworu. Pierwszy przekład polski ukazał się w 1967 w opracowanej przez Andrzeja Nowickiego antologii Filozofia włoskiego Odrodzenia. Tłumaczenie to powstało na podstawie wydania Garina i było dodatkowo skrócone. W 1987 Martin Davies przygotował pierwszą edycję krytyczną, opartą na czterech znanych rękopisach utworu. W 2012 Tomasz Pękala opublikował nowy, pełny przekład polski przygotowany na podstawie tekstu krytycznego Daviesa, wraz z tekstem łacińskim.