Konstanty Wołkowiński (ur. 19 marca 1915 we wsi Szumbar, zm. 1 czerwca 1987 we Wrocławiu) – polski inżynier elektryk, nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodził się na Wołyniu, we wsi Szumbar, w rodzinie Karola i Emilii z domu Jankowskiej. W 1935 r. uzyskał maturę w Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Krzemieńcu i rozpoczął studia na Oddziale Elektrotechnicznym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. Studia ukończył w 1941 r. na Wydziale Elektrotechnicznym tej uczelni, przemianowanej w 1939 r. na Lwowski Instytut Politechniczny. Po wojnie uzyskał stopień doktora nauk technicznych w 1960 r. uchwałą Rady Wydziału Elektrycznego Politechniki Wrocławskiej, a stopień doktora habilitowanego w 1964 r. uchwałą Rady Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej.
Po studiach pracował początkowo jako traktorzysta, a od 1942 r. już jako kierownik elektrowni miejskiej w Krzemieńcu. Po zajęciu Krzemieńca przez Armię Czerwoną w 1944 r. organizował prace nad uruchomieniem uszkodzonej elektrowni. Aresztowany przez NKWD pod zarzutem przynależności do AK i szkodliwej działalności przeciwko ZSRR. Po siedmiu miesiącach przebywania w aresztach i więzieniu został zwolniony, lecz jednocześnie wcielony do II Armii Ludowego Wojska Polskiego.