Analiza Choć fotografia Muchy została zrobiona wewnątrz obozu, odnosi się wrażenie, że została wykonana poza obozem koncentracyjnym. Na przykład niektóre artystyczne zastosowania tego obrazu pokazują trzy tory poza obozem, jak na przykład w powieści graficznej Maus. Opowieść ocalałego autorstwa amerykańskiego rysownika Arta Spiegelmana. Nawet byli więźniowie przedstawiali te tory poza obozem, jak pokazano na rysunku 15-letniego wówczas Niemca Thomasa Gevego z 1945 roku. Niektórzy medioznawcy również ulegają temu wrażeniu. Na przykład niemiecki literaturoznawca i medioznawca opisał rampę widoczną na pierwszym planie jako „przedsionek grozy”, podczas gdy „miejsce śmierci” pozostawało niewidoczne za „progiem bramy”. Według niemieckiego historyka przyczyny tego wrażenia leżą w centralnej perspektywie zdjęcia. Jego punkt zbiegu znajduje się w przejściu bramy, ku któremu zbiegają się linie zbiegu torów. To sprawia, że brama jawi się jako wejście do obozu i „miejsce przeznaczenia wszystkich pociągów”. Perspektywa ta wciąga widza. Ponieważ tory kolejowe zazwyczaj uniemożliwiają zawrócenie, fotografia wywołuje wrażenie beznadziejnej sytuacji, która nieuchronnie prowadzi do wartowni. Pojawia się ona jako granica między życiem tu i teraz widza a śmiercią w życiu poza wartownią, która pozostaje ukryta przed jego wzrokiem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fotografia Bramy Śmierci w Auschwitz-Birkenau · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.