Liczebność grupy jest podawana rozbieżnie: Sadomska pisze o czterdziestu innych więźniach towarzyszących Drewitzowi, natomiast IPN o 39 rozstrzelanych łącznie. Album Narodowego Archiwum Cyfrowego podaje Palmiry jako miejsce śmierci: Cytat: „Zginął w 1942 roku w Palmirach”. Sadomska rozróżnia miejsce egzekucji od miejsca późniejszego pochówku, podając, że szczątki zabitych na Wydmach Łuże przeniesiono do Palmir po ekshumacji w 1947..
Życiorys Teodor Drewitz urodził się w 1877 r. w Całowaniu. Pochodził z rodziny osiadłej w tej miejscowości w XIX wieku i sam uważał się za Polaka. Jego ojciec, Karol Drewitz (1846-1936), pochodził z Niemiec i w 1872 r. objął w dzierżawę folwark Całowanie, który następnie nabył na własność. Matką Teodora była Laura Ferdynanda z domu Werner, córka warszawskiego aptekarza.
Ukończył gimnazjum w Bydgoszczy, a następnie szkołę rolniczą i kurs weterynarii. Po zakończeniu nauki wrócił do Całowania i wraz z ojcem zajął się prowadzeniem gospodarstwa. W 1908 r. poślubił Anielę Manitius, wnuczkę ewangelickiego duchownego Karola Gustawa Manitiusa. Małżeństwo miało trzy córki: Zofię, Irenę i Hannę.