Działalność rolnicza i społeczna Drewitzowie prowadzili w Całowaniu prace hodowlane nad ziemniakiem, sprowadzając materiał rozmnożeniowy różnych odmian z zagranicy. W latach 1906–1909 Karol i Teodor Drewitzowie wyhodowali odmiany „Syrena” i „Warszawa”. W 1912 r. hodowla ziemniaka w Całowaniu otrzymała Wielki Złoty Medal za swoje odmiany. Według relacji biograficznej wyróżnienie było związane z wystawą rolniczą w Petersburgu. Teodor Drewitz zajmował się również uprawą i hodowlą żyta. Wraz z ojcem publikował w „Gazecie Rolniczej” teksty dotyczące między innymi upraw, produkcji rolnej, hodowli bydła i maszyn rolniczych. Odmiana ziemniaka „Warszawa”, datowana na 1906, jest zachowywana w Banku Genów Ziemniaka in vitro w Boninie Cytat: „Świteź z 1902 i Warszawa z 1906 roku”..
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Drewitz został sędzią pokoju, działał w organizacjach ziemiańskich i wspierał miejscową spółdzielczość. W roku sprawozdawczym 1919/1920 pełnił funkcję prezesa garwolińskiego oddziału Związku Ziemian. W 1924 r. był współfundatorem i ojcem chrzestnym sztandaru 1 Pułku Strzelców Konnych w Garwolinie. Utrzymywał kontakty z pułkiem, uczestniczył w zawodach konnych oraz wspierał organizację zawodów i fundowanie nagród.