Wraz z sześcioma innymi plemionami tworzy ono podrodzinę, zwaną dawniej Rousettinae, a obecnie Epomophorinae, będącą jedną z ośmiu podrodzin w rodzinie rudawkowatych, obejmującej 191 gatunków.

Etymologia Hypsignathus: hupsi „wysoko, w górze”; γναθος gnathos „żuchwa”. Sphyrocephalus (Zygaenocephalus – gr. ζυγαινα zugaina „głowomłot”): gr. σφυρα sphura „młot, bijak”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”. monstrosus: „dziwaczny, potworny”, od monstrum „boski omen zwiastujący nieszczęście”. labrosus: łac. labrosus „z dużymi ustami”, od labrum „warga”, od lambere „lizać”. macrocephalus: gr. μακροκεφαλος makrokephalos „długogłowy”, od μακρος makros „długi”; -κεφαλος -kephalos „-głowy”, od κεφαλη kephalē „głowa”.

Tryb życia thumb|left|Samce wydają głośne odgłosy dzięki specjalnej budowie dobrze rozwiniętej krtani Spoczynek odbywa się w dzień na drzewach na wysokości 20–30 m. Zwierzęta zajmują odsłonięte gałęzie, ale często pod gęstymi koronami drzew. Niekiedy też sypiają w podszycie, na skałach. Zdarza się wykorzystywanie budynków ludzkich (chaty), obserwowano te rudawkowate w ogrodzie botanicznym. Doniesienie o używaniu jaskini nie jest potwierdzone. Wedle Handbook of the Mammals of the World grzęduje samotnie bądź w grupkach liczących od 4 do 25 osobników, które dzieli od 10 do 15 cm.