W 1510 leżała w parafii Lubiń.
Pierwszy zapis związany ze wsią wymienia datę 1181 i pochodzi falsyfikatu sporządzonego ok. 1230. W dokumencie tym książę wielkopolski Władysław Laskonogi wśród posiadłości benedyktynów z Lubinia wymienia m. in. Jerkę.
W 1258 książę wielkopolski Bolesław Pobożny wśród posiadłości benedyktyńskich wymienił m. in. Jerkę. W 1282 książę wielkopolski oraz późniejszy król Polski Przemysł II zatwierdził zamianę dóbr. Według niej Marcin opat lubiński daje Szczepanowi kasztelanowi krobskiemu, synowi Szczedrzyka kasztelana krzywińskiego, dziedzinę Jerka, a w zamian otrzymał od niego Marzyszewo (obecnie nieistniejąca osada koło Krzywinia). Szczepan miał również posiadać całą rzeczkę płynącą pomiędzy Marzyszewem a Jerką. W 1284 Przemysł II zezwolił Szczepanowi kasztelanowi z Krobi, aby wprowadził w swoich wsiach prawo niemieckie. Szczepan posiadał Dupin, gdzie wolno mu było założyć miasto Śląskowo ze źrebem Rozkochowo, Osiek, Domasławy (później zwane jako Domasławice) oraz Podrzecze, Jerka i Świni Las, gdzie jego przodkowie mieli prawo do polowania. W 1294 (wg. zachowanego falsyfikatu z 1302) Przemysł II potwierdzając posiadłości benedyktynów lubińskie błędnie wymienił m. in.