Jerkę, która od 1282 nie należała już do klasztoru oraz wieś Marzyszewo.
Pod koniec XIII wieku miejscowość stała się majętnością szlachecką. W latach 1393–1407 jako właściciel wsi odnotowany został Piotr (Pietrasz) Jerzecki (oryg. „Gyreczsky, Girefsky, Gyrzeczsky”) herbu Habdank. W 1393 wraz z innymi braćmi, dziedzicami z Jerki toczył spór majątkowy z opatem lubińskim. W 1396 Piotr Jerzecki wraz z braćmi Mikołajem i Szczedrzykiem oraz Szczepan z Kuszkowa byli w sporze z opatem lubińskim. W latach 1397–1398 toczył spór sądowy z Piotrem Żakowskim o 25 grzywien. W 1397 wraz z braćmi był w sporze ze Szczedrzykiem z Runowa koło Kórnika o 1/4 wsi Lgiń w powiecie wschowskim. W latach 1398–1400 Piotr Jerzecki wraz z braćmi Czemą, Bartoszem, Mikołajem i Szczedrzykiem był w sporze z Marcinem z Brylewa o połowę Brylewa. Marcin pozwał ich o niesłuszne zajęcie połowy tej wsi. W 1400 Piotr Jerzecki był w sporze z Jakuszem oraz jego żoną w imieniu swej ciotki procesował się o jej wiano. W latach 1400–1405 toczył kolejny spór sądowy z mieszczanami poznańskimi o długi: w 1400 z Bartoszem o dwie grzywny, w 1408 z Niczkiem Litwinem o 5 grzywien. W 1403 żona Piotra Jerzeckiego toczyła spór sądowy z Sędziwojem Wyskotą (prawdopodobnie z Bojanic i Żytowiecka) i miała okazać w sądzie dokument dotyczący swej oprawy (łac.