Postać po prawej to być może nowotestamentalna Salome tańcząca przed Herodem. Podczas uczty urodzinowej dziewczyna zatańczyła, Herod zachwycił się jej tańcem i obiecał spełnić jej życzenie. Za namową matki, Herodiady, poprosiła o głowę Jana Chrzciciela na misie, co zasmuciło władcę. Pojawiają się motywy tańca i królewskiego smutkuPor. Ewangelia Mateusza 14,3–11, Ewangelia Marka 6,17–28. W biografii Matisse’a był okres zainteresowania twórczością swojego nauczyciela Gustave’a Moreau. Malarz ten namalował kilka obrazów przedstawiających Salome, m.in. Salome tańczącą przed Herodem (1876, ).
Matisse nakłada na te motywy jeszcze własną biografię i wcześniejsze podejmowane przez siebie tematy. Historycy sztuki z paryskiego Centre Pompidou interpretują dzieło jako jego ostatni autoportret: siedząca czarna postać to Matisse. Obok pojawiają się motywy, które przez całe życie były dla niego ważne: muzyka, taniec, odaliska/Orient, dekoracyjność i kolor.
W jakiejś mierze inspiracją do powstania kolażu Smutek króla mógł też być wiersz Życie poprzednie () Charles’a Baudelaire’a z tomu poetyckiego Kwiaty zła wydanego w 1857. Matisse wcześniej ilustrował ten utwór, w którym pojawiają się tematy: starości, wspominania minionego życia i muzyki łagodzącej cierpienie.