Dodatkową trudnością jest nielokalny charakter aktualizacji opisu układu splątanego. Po uwzględnieniu wyniku pomiaru zmienia się stan warunkowy przypisywany układowi splątanemu, czyli stan określony przy założeniu, że otrzymano dany wynik – w tym stan jego przestrzennie odległych składników. Taka aktualizacja nie pozwala jednak sterować lokalnymi statystykami ani przesyłać informacji szybciej od światła. To, czy traktuje się ją jako proces fizyczny, czy jako aktualizację opisu, zależy od przyjętej interpretacji. Niezależnie od tego lokalne modele zmiennych ukrytych nie odtwarzają korelacji kwantowych, co potwierdzają eksperymentalne naruszenia nierówności Bella.
Dekoherencja
Dekoherencja kwantowa wyjaśnia, dlaczego układ oddziałujący ze środowiskiem bardzo szybko traci obserwowalne interferencje między składnikami superpozycji. W wyniku takiego oddziaływania zredukowana macierz gęstości układu staje się w wyróżnionej bazie w przybliżeniu diagonalna i daje statystyki podobne do klasycznej mieszaniny. Jeżeli początkowy łączny stan układu i środowiska jest czysty, to ich stan globalny pozostaje czysty, ale staje się splątany. Stan samego układu jest wówczas tzw. mieszaniną niewłaściwą – wynika ona ze splątania ze środowiskiem, a nie z klasycznej niewiedzy o rzeczywiście wybranym stanie.