W 1900 roku historyk George Clinch szczegółowo zbadał legendę o Pannach z Biddenden. Na podstawie krojów liter i ubioru postaci na formach do herbatników z Biddenden datował formy na XVI wiek. Datowanie to było w przybliżeniu zgodne ze wzmianką z 1775 roku, według której siostry żyły „dwieście pięćdziesiąt lat temu”. Wywnioskował z tego, że legenda o bliźniaczkach sięga XVI wieku. Zasugerował, że data „1100” na herbatnikach z Biddenden pierwotnie brzmiała „1500”, a brak imion na rycinach XVIII-wiecznych herbatników tłumaczył pomyłką rytownika. Formy do herbatników badane przez Clincha zapewne nie były oryginalne: wzory, które oglądał, uderzająco różnią się od najwcześniejszych zachowanych rysunków herbatników z Biddenden, opublikowanych w 1775 roku. Artykuł Clincha komentowali inni brytyjscy antykwariusze: J. H. MacMichael bronił argumentów Hasteda, a A. Hussey nie znalazł nazwiska Chulkhurst w indeksie testamentów urzędu spadkowego w Canterbury. Na początku lat 30. XX wieku tłumaczył zamieszanie wokół dat tym, że „staroświecką cyfrę pięć tak często bierze się za jedynkę”. Ubolewał, że wytwarzane wówczas herbatniki z Biddenden były gorszej jakości niż dawniej.