Zdobyła swój drugi indywidualny tytuł mistrzyni świata na poręczach asymetrycznych na Mistrzostwach Świata w Paryżu w 1992 roku. Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie w 1992 roku były szczytem jej kariery – zdobyła na nich łącznie cztery medale. Zajęła trzecie miejsce w wieloboju i drugie miejsce z reprezentacją Rumunii. Była bardzo blisko wygranej w wieloboju, zajmując pierwsze miejsce ex aequo z ostateczną zwyciężczynią Tatjaną Gucu po trzech rotacjach. W finale konkurencji zdobyła złoty medal w skoku ex aequo z Węgierką Henriettą Ónodi i wygrała w ćwiczeniach wolnych z maksymalną notą 10,0. Perfekcyjny wynik Miloșovici w finale konkurencji był drugim takim wynikiem zdobytym w Barcelonie i ostatnim w dotychczasowej historii igrzysk olimpijskich.
Po Igrzyskach Olimpijskich w 1992 roku kontynuowała złoty okres swojej kariery sportowej. W Pucharze Europy w 1993 roku zajęła trzecie miejsce w wieloboju, zdobyła złoto w skoku przez konia i na poręczach asymetrycznych oraz srebro w ćwiczeniach wolnych. Na Mistrzostwach Świata dotarła do finałów wszystkich czterech zawodów w przyrządach, a na równoważni zdobyła złoto.