Miloșovici miała rzadką okazję poprawić swoje trzecie miejsce w wieloboju w Barcelonie; dzięki swojej konsekwencji i błędom konkurentek zdobyła brązowy medal ex aequo z Amanar i została pierwszą gimnastyczką od czasów Nadii Comăneci, która zdobyła medal w wieloboju na dwóch kolejnych igrzyskach olimpijskich. Był to również jej czwarty medal w wieloboju na mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich – wyczyn, któremu później dorównały tylko Swietłana Chorkina, Alija Mustafina i Simone Biles. W swoich ostatnich zawodach Miloșovici zajęła ósme miejsce w finale poręczy asymetrycznych. Początkowo zakwalifikowała się do finału na równoważni, ale zastąpiła ją jej koleżanka z drużyny, .
Po zakończeniu kariery Miloșovici ogłosiła oficjalne przejście na emeryturę sportową latem 1997 roku. Po przejściu zakończeniu kariery wróciła do Lugoju, aby zostać trenerką gimnastyki i studiować na Uniwersytecie Sportowym w Timișoarze.