W latach 1399–1415 jako właściciele we wsi odnotowani zostali Mikołaj, Niklasz oraz Nikiel Kromnow Jezierzycki. W 1413 Nikiel oraz Janusz Kolnicki pozwani zostali przez Jakuba Żyda z Poznania o 10 grzywien kwoty głównej. W 1450 starosta wschowski Henryk Kotwicz z Gołanic sprzedał braciom niedzielnym Mikołajowi oraz Baltazarowi z Krzycka Wielkiego wieś Jezierzyce. W 1515 Kasper Dłuski, który posiadał wsie Gołanice oraz Jezierzyce zgodził się na ich wykupienie przez Mikołaja Gołanieckiego. W 1517 Kasper skarży Wawrzyńca Gołanieckiego o wypędzenie go z wsi Gołanice i Jezierzyce. W latach 1517–1518 Kasper Dłuski kupił z zastrzeżeniem prawa odkupu od braci niedzielnych Mikołaja i Wawrzyńca z Gołanic wieś Jezierzyce za 1000 złotych węgierskich. Bracia zezwolili Kasprowi na jego udział w połowach ryb w jeziorze gołanieckim. Gołanice były poprzednio zastawione Kasprowi przez Gołanieckich za 1000 złotych węgierskich i to z tej sumy Kasper sfinansował transakcję. W 1524 Mikołaj oraz Wawrzyniec Gołanieccy zawarli ugodę w sprawie podziału dóbr odziedziczonych w Gołanicach, Buczu oraz Grobi, zastrzegając ważność tej ugody aż do całkowitego wykupienia od Kaspra Dłuskiego dóbr w Jezierzycach.