Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1510 wieś należała do pana Marcina, a we wsi odnotowano sołectwo z dwoma łanami, karczmę z jednym łanem, 13 łanów oraz 3 pręty osiadłe, 9 zagrodników osiadłych, a także jednego zagrodnika uprawiającego połowę łana, drugiego uprawiającego 0,5 łana opuszczonego oraz folwark. W 1531 podatki pobrano z 7 łanów oraz 7 prętów, 1,5 łana sołeckiego oraz karczmy. W 1535 miał miejsce pobór z 7,5 łana i 3 prętów, 1,5 łana sołeckiego oraz karczmy. W 1563 z 14,5 łana, karczmy w dzierżawie dziedzicznej, a także od komornika. W 1566 płatnikiem podatków we wsi był niejaki Gołaniecki, właściciel w Jezierzycach oraz w Gołanicach. Zapłacił on od 14,5 łana, karczmy, od 6 zagrodników i dwóch komorników. W 1579 podatki pobrano z 17 łanów, od 6 zagrodników bez roli, 7 komorników z bydłem, 4 komorników bez bydła, owczarza wypasającego 10 owiec, 3 zagrodników wolnych, 5 rzemieślników, dwóch wiatraków oraz młyna w dzierżawie dorocznej. Sołtys oraz 4 zagrodników zostali zwolnieni z podatków z powodu pożaru.