Historia Idea czasowego odwracalnego dzielenia dużej przestrzeni wewnętrznej na mniejsze strefy funkcjonalne ma odległy rodowód w tradycji dekoracyjnych parawanów składanych, które wywodzą się z Chin i Japonii, prawdopodobnie już od XII wieku. Pokrewnym, choć odrębnym rozwojowo nurtem konstrukcyjnym była koncepcja papierowych przegród przesuwnych shōji – drewnianej ramy kratownicowej pokrytej półprzezroczystym papierem – charakterystycznych dla stylu mieszkalnego shoin-zukuri i datowanych na okres Kamakura (1192–1333); pokrewnym konstrukcyjnie, nieprzeziernym wariantem takich przegród są fusuma – oprawione w ramę, pokryte papierem drzwi przesuwne, pełniące zarówno funkcję podziału przestrzeni, jak i nośnika dekoracji malarskiej lub kaligraficznej. Rozwiązania te, choć technologicznie i materiałowo odległe od współczesnych systemów inżynierskich, ugruntowały koncepcję lekkiej, przesuwnej lub składanej przegrody jako alternatywy dla ściany murowanej.
Do Europy trafiały głównie importowane lakierowane parawany dalekowschodnie;