W sierpniu 1672 mieszkańcy wraz z proboszczem uzgodnili projekt budowy nowego kościoła oraz jego lokalizację.
Kościół pełnił funkcję parafialnego do 22 listopada 1682, kiedy to nawa główna nowego kościoła została poświęcona przez wikariusza kapitulnego prałata Ludovico Famucellego. Od tego czasu kościół przestał być używany, jego konstrukcja niszczała, w końcu popadł w ruinę. 19 maja 1686 biskup Davide Cocco Palmieri zdesakralizował budynek. Nakazał również zburzyć i tak zapadający się dach, a także przenieść do nowego kościoła pozostałe jeszcze obrazy z ołtarzy Matki Bożej Łaskawej oraz św. Jana Chrzciciela. Przeniesiono tam również dzwony. Wokół ruin wzniesiono mur, aby uniemożliwić wstęp na jego teren.
thumb|left|Nisza nad oraz krzyż dejma obok wejścia na teren kościelny Teren, na którym znajdował się dawny kościół parafialny, pozostał własnością władz kościelnych. Z czasem część murów starego kościoła zawaliła się lub została rozebrana. Teren zaczął być wykorzystywany rolniczo, przekształcono go w pole uprawne i sad owocowy, część konstrukcji zasypano ziemią. Posadzono również wiele ciernistych opuncji, które z czasem pokryły teren, gdzie znajdował się kościół.