Władysław Józef Tarnawski (ur. 6 października 1894 w Krośnie, zm. 15 maja 1952 w Krakowie) – major administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Józefa i Józefy z Niedzielskich urodzony 6 października 1894 w Krośnie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnej miejscowości. Następnie uczęszczał do szkoły średniej w Krośnie, a później do c. k. Wyższej Szkoły Realnej w Tarnowie. 30 września 1913 wystąpił ze szkoły. Naukę kontynuował w akademii handlowej. W październiku 1912 jako skaut wstąpił do Związku Strzeleckiego w Tarnowie.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył jako kapral w 1 pułku piechoty i dowodził sekcją w 12 kompanii V batalionu. Wyróżnił się w bitwie pod Nowym Korczynem (15–24 września 1914), w której został ciężko ranny szrapnelem. 18 lutego 1922 ppłk Jerzy Sawa-Sawicki sporządził wniosek o jego odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który 17 maja 1922 został zatwierdzony przez Naczelnego Wodza.