Zygfryd zaliczany jest do utworów o tematyce homoseksualnej napisanych przez Iwaszkiewicza w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Do tego nurtu należą również opowiadania Przyjaciele i Nauczyciel. Opowiadanie ukazało się drukiem w 1946 roku w Warszawie nakładem Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” w zbiorze Nowa miłość i inne opowiadania. W tomie znalazły się także utwory Nowa miłość, Róża, Bitwa na równinie Sedgemoor oraz Matka Joanna od Aniołów. Drugie wydanie opublikowano rok później. Utwór przetłumaczono m.in. na język niemiecki jako Zygfryd (1962), rosyjski jako Zigfrid (1977) oraz chiński jako Qigefeilide (1993).
Fabuła alt=Katedra w Sandomierzu|mały|Katedra w Sandomierzu
Narrator, architekt prowadzący prace przy renowacji kościoła w małym mieście, poznaje Stefana, emerytowanego urzędnika i fundatora remontu. Do miasta przybywa wędrowny cyrk, którego występy zwracają uwagę obu mężczyzn, szczególnie dzięki popisom akrobaty Zygfryda. Między artystą a Stefanem nawiązuje się znajomość oparta na rozmowach o kulturze, podróżach i książkach. Pod wpływem tych spotkań Zygfryd zaczyna interesować się światem poza cyrkiem i stawia pytania dotyczące sensu życia oraz prawdy. Zmiany zachodzące w młodym akrobacie wpływają na jego występy i relacje z otoczeniem.