Podczas jednego z przedstawień Zygfryd wykonuje swój numer na drabinie, po czym spada i ponosi śmierć. W tej samej chwili umiera również Stefan, obserwujący występ z loży.
Opinie krytyków Wojciech Śmieja nawiązując do felietonów obyczajowych Tadeusza Boya-Żeleńskiego, zwrócił uwagę na sposób przedstawienia homoseksualności w opowiadaniu. Jego zdaniem „Konstrukcja postaci i kształt narracji kierują czytelnika, który zapewne podziela stereotypowy obraz homoseksualizmu charakterystyczny dla epoki, ku współczuciu – być może, nieoczekiwanemu – wobec nieszczęśliwego pana Stefana umierającego równocześnie z młodym akrobatą. W opowiadaniu nie mamy, rzecz jasna, do czynienia z jakimś społecznym projektem reformy obyczajów, nie wpisuje się ono też w projekt Boya. Iwaszkiewicz, operując czysto literackimi środkami wyrazu, próbuje wzruszyć czytelnika i skłonić go do refleksji. Obszarem obserwacji jest tu, oderwany od abstrakcyjnego „oni”, los jednostki przeżywającej, nie całkiem zresztą świadomie, swą fascynację homoerotyczną”.