German Ritz zwrócił uwagę na rolę sublimacji w konstrukcji opowiadania, interpretując ją jako mechanizm przekształcania tłumionej fascynacji erotycznej w doświadczenie estetyczne i kontakt ze światem kultury. W jego opinii „Zygfryd opisuje pragnienie wyrwania się młodego akrobaty (Zygfryda) z jego naturalnego środowiska życiowego. Następuje to przez kontakt ze sztuką. Spotkanie z nią nie jest czymś spontanicznym, wynika z sublimującego aktu, spowodowanego niejasną homoseksualną fascynacją starego mężczyzny, który wprowadza Zygfryda we własny świat kultury. Spotkanie ze sztuką kończy się tragedią. Zygfryd traci swą wewnętrzną pewność i pada ofiarą śmiertelnego wypadku. Homoseksualny „subtekst” redukuje się do niewyraźnej, ogólnej erotyzacji biegu zdarzeń [...] Nic dziwnego, że to opowiadanie Iwaszkiewicza stało się tak znane. Nie wymaga ono homoseksualnego sposobu odczytania sublimacji”.
Zbiór Nowa miłość i inne opowiadania, w którym opublikowano Zygfryda, został wraz z tomem Nowele włoskie uhonorowany nagrodą tygodnika „Odrodzenie” w 1947 roku.