Jedną z charakterystycznych cech kultury Łatgalii jest silna historyczna pozycja katolicyzmu. Jej ukształtowanie wiąże się przede wszystkim z pozostaniem regionu pod panowaniem polsko-litewskim po wojnach XVII wieku i działalnością kontrreformacyjną. W tym samym okresie w Vidzeme, Kurlandii i innych częściach ziem łotewskich umacniał się luteranizm.
Ważną rolę w utrwaleniu katolicyzmu oraz rozwoju miejscowego piśmiennictwa odegrali jezuici. Od XVII wieku prowadzili oni w Łatgalii działalność duszpasterską i misyjną, m.in. z ośrodkiem w Dyneburgu. Z ich działalnością związane były również początki łatgalskiej tradycji piśmienniczej.
Katolicyzm jest wskazywany w badaniach nad Łatgalią jako jeden z elementów historycznie kształtujących regionalną tożsamość Latgalczyków, obok tradycji językowej i odrębnych doświadczeń historycznych regionu.
Tożsamość
Współczesna tożsamość łatgalska jest związana zarówno z regionem, jak i z szerszą łotewską tożsamością narodową.