mały|Posiedzenie Stortingu 7 czerwca 1905 roku. Tego dnia parlament uznał, że Oskar II przestał wykonywać funkcje króla Norwegii, a unia ze Szwecją uległa rozwiązaniu
Rozwiązanie unii szwedzko-norweskiej – proces polityczny i konstytucyjny, który w 1905 roku doprowadził do zakończenia istniejącego od 1814 roku związku Królestwa Norwegii i Królestwa Szwecji – unii szwedzko-norweskiej. Oba państwa pozostawały odrębnymi królestwami posiadającymi własne konstytucje, parlamenty, rządy, administrację i siły zbrojne, lecz łączyły je osoba wspólnego monarchy oraz wspólna polityka zagraniczna.
Bezpośrednim powodem kryzysu w 1905 roku był spór o utworzenie odrębnej norweskiej służby konsularnej. Konflikt ten był jednak końcowym etapem znacznie dłuższego procesu: rozwoju norweskiego parlamentaryzmu, wzrostu znaczenia tożsamości narodowej oraz dążenia do pełnej równorzędności Norwegii ze Szwecją w polityce zagranicznej.