Wezwanie dawnej świątyni jest w źródłach zapisywane niejednolicie. W katalogu zabytków architektury i budownictwa obiekt figuruje jako kościół Najświętszego Serca i Nawiedzenia NMP. Czesław Hadamik w opracowaniu wyników badań archeologicznych określa go natomiast jako kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny i Najświętszego Serca Jezusa. W materiałach źródłowych wykorzystanych przez Karola Majewskiego występuje także określenie „Kościół Nawiedzenia NMP z klasztorem PP. Wizytek”.
Historia
Fundacja i początki klasztoru
Lubelska fundacja Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny powstała w pierwszej połowie XVIII wieku. Zakonnice przybyły do Lublina z Krakowa w 1723 roku. Fundacja była związana m.in. z Janem Sebastianem Szembekiem i jego żoną Ewą z Leszczyńskich oraz Stanisławem Chomętowskim i jego żoną Dorotą z Tarłów. Z rodziną Tarłów związana była również pierwsza lubelska siedziba zakonnic.
Jeszcze w 1723 roku zakupiono teren pod budowę własnego klasztoru, położony na południe od Krakowskiego Przedmieścia. Początkowo powstały zabudowania drewniane, do których wizytki przeniosły się w 1725 roku. Przed 1730 rokiem rozpoczęto wznoszenie pierwszych obiektów murowanych, a następnie zachodniego skrzydła właściwego klasztoru.