Na początku XXI wieku podjęto kompleksową rewaloryzację zespołu. Projekt „Renowacja klasztoru powizytkowskiego na centrum działań artystycznych w Lublinie” realizowano w latach 2007–2013. Prace budowlane objęły m.in. wzmocnienie fundamentów i konstrukcji budynku, likwidację części wtórnych podziałów, odtworzenie historycznego układu komunikacyjnego wokół wirydarzy i przywrócenie dawnego kształtu dachów.
Jednym z najważniejszych założeń konserwatorskich było odtworzenie czytelności dawnej bryły kościoła. Usunięto część późniejszych podziałów i przywrócono jego historyczne proporcje, a wnętrze zaadaptowano jako główną salę teatralną zespołu Centrum Kultury.
Architektura
Układ przestrzenny
Kościół został wkomponowany w środkową część północnego skrzydła klasztoru i podporządkowany zwartej kompozycji całego założenia. Sam klasztor wzniesiono na planie zbliżonym do kwadratu o bokach długości około 67 metrów, z narożnymi ryzalitami o zaokrąglonych narożach.
Świątynia była jednonawowa. Składała się z krótkiej kruchty, trójprzęsłowej nawy oraz nieco węższego, jednoprzęsłowego i niemal kwadratowego prezbiterium zamkniętego prostą ścianą.