Koncepcja spotyka się z krytyką. Hal Brands w monografii z 2015 roku uznał, że offshore balancing obiecuje znacznie więcej, niż jest w stanie dostarczyć. Jego prawdopodobnymi skutkami byłyby rozproszenie wpływów Stanów Zjednoczonych, wzrost niestabilności oraz większe ryzyko i koszty w długim terminie.
Michael Mandelbaum zauważa, że amerykańska wersja strategii odbiega od brytyjskiego wzorca finansowego. Wielka Brytania wspierała sojuszników pożyczkami i subsydiami, tymczasem współcześni sojusznicy potrzebują zaawansowanej broni, której amerykański przemysł nie produkuje w wystarczającej skali, więc wydatki na obronność raczej rosłyby niż maleły.
Jako przykład przetrwania strategii Mandelbaum przywołuje Azję Północno-Wschodnią, gdzie Stany Zjednoczone nie utrzymują sił lądowych do równoważenia Chin, oraz Bliski Wschód, gdzie od 2023 roku wspierają Izrael jako partnera lądowego, działając same z daleka.
Przypisy
Kategoria:Teoria stosunków międzynarodowych Kategoria:Geopolityka Kategoria:Polityka zagraniczna Stanów Zjednoczonych