Fabuła Wacław Kisielecki wraca z Rzymu samochodem prowadzonym przez swojego szofera Konstantego. W nocy bohaterowie zatrzymują się w dworku, którego właściciel Jan mieszka ze służącą Faustyną. Podczas rozmowy Jan zwierza się ze swojej miłości do Faustyny, a jednocześnie zachęca gościa, by spędził z nią noc. W tym samym czasie Konstanty korzysta z okazji i udaje się do Faustyny. Sytuację gwałtownie przerywa niespodziewany powrót męża kobiety, co zmusza szofera do ucieczki. Wkrótce potem Konstanty wraz z Kisieleckim odjeżdżają z dworku.
Opinie krytyków Poeta Kazimierz Kupisz przyrównał Straconą noc do 20. opowiadania ze zbioru Heptameron Małgorzaty z Nawarry. Zauważył on, że spotkanie Konstantego z Faustyną odbywa się poza planem, w przeciwieństwie do romansu wdowy ze sługą, który został opisany. Stwierdził że „Narrator nie pominie, z wyraźną satysfakcją, przyłapanej in flagranti nabożnisi [...] Jak nietrudno było przewidzieć, postępowanie przedsiębiorczej wdówki spotkało się z powszechnym potępieniem rozmówców i nawet kobiety nie usiłowały znaleźć jakiegoś argumentu na jej obronę”.