Kiedy jeden z nich zatonął, drugi zamienił się w trzcinę, jęczącą na wietrze”.
Teoretyk literatury Aleksander Madyda pisał o konstrukcji narracyjnej utworu: „Iwaszkiewicz ożywia już trochę staroświecki sposób opowiadania, nie tworzy jednak narratora aspirującego do wszechwiedzy, lecz takiego, który respektuje punkt widzenia doktorowej wraz z jej horyzontem narracyjnym”.
Krytyk literacki Radosław Romaniuk zwracał natomiast uwagę na centralną rolę postaci Marty: „Boguś nie jest najważniejszą postacią utworu ani jego racją bytu. Na pierwszy plan wysuwa się postać doktorowej M., celem zaś opowiadania staje się scalenie doświadczenia narratora – osobliwe połączenie wspomnień z dzieciństwa [...], znajomości i obserwacji związanych z pobytami w Sandomierzu oraz osobowości otaczających pisarza młodych mężczyzn, którzy razem składają się na postać Bogusia”.
Adaptacje W 1965 roku premierę miał film Tatarak w reżyserii Andrzeja Szafiańskiego. W głównych rolach wystąpili Zofia Rysiówna (Marta), Józef Łotysz (Bogusław), Mieczysław Milecki (mąż Marty) oraz Monika Dzienisiewicz (Halina).