Został zamordowany w Sajgonie przez amerykańskiego lotnika, sierż. sztab. Edwarda C. Clarke’a. W dniu, w którym doszło do strzelaniny, Fitzgibbon prawdopodobnie udzielił Clarke’owi nagany w związku z incydentem, do którego doszło podczas wcześniejszego lotu tego dnia. Po zakończeniu służby Clarke zaczął intensywnie pić alkohol w klubie na terenie bazy. Wychodząc z klubu, zauważył po drugiej stronie ulicy Fitzgibbona, który bawił się z miejscowymi dziećmi i rozdawał im słodycze. Clarke wyciągnął broń służbową i kilkakrotnie postrzelił Fitzgibbona. Następnie uciekł z miejsca zdarzenia i wymienił ogień z goniącymi go wietnamskimi policjantami. Podczas pościgu Clarke spadł (lub wyskoczył) z balkonu na drugim piętrze, ponosząc śmierć na miejscu. Fitzgibbon zmarł w wyniku odniesionych ran 8 czerwca 1956 roku.
Pamięć Przez 43 lata rząd Stanów Zjednoczonych uznawał datę śmierci Fitzgibbona za zbyt wczesną, by zakwalifikować go jako ofiarę wojny w Wietnamie. Departament Obrony, odpowiedzialny za pomnik Vietnam Veterans Memorial, początkowo przyjmował datę 1 stycznia 1961 roku jako punkt wyjścia dla swojej bazy danych Wynikało to z faktu, że prezydent Lyndon B. Johnson w swoim przemówieniu określił technika Army Security Agency, specjalistę 4. klasy Jamesa T.