Skutkowało to ponadprzeciętną reprezentacją takich żołnierzy w innych rodzajach wojsk; ze względu na stosunkowo dobre wykształcenie żydowskich żołnierzy stanowili oni około jednej piątej wojskowego personelu medycznego. Żydowscy żołnierze często służyli również w piechocie i jednostkach logistycznych.
II wojna światowa
Po niemieckiej inwazji i okupacji Polski, w ramach działań poprzedzających Holokaust, polscy jeńcy wojenni pochodzenia żydowskiego byli rutynowo wyłapywani i rozstrzeliwani na miejscu po poddaniu się polskich żołnierzy Niemcom. Traktowanie żydowskich jeńców wojennych, którzy przeżyli, było surowsze niż traktowanie polskich jeńców nieżydowskich i często przydzielano im najbardziej wyczerpujące i poniżające prace. Po umocnieniu przez Niemców kontroli nad Polską większość żydowskich szeregowców i podoficerów zwolniono do ludności cywilnej, a wielu z nich zostało następnie zamordowanych podczas Holokaustu. Los żydowskich oficerów był inny. Pozostali oni w oflagach i większość z nich przeżyła wojnę, choć spotykali się z większą dyskryminacją niż Polacy nieżydowskiego pochodzenia.