po wizycie wrócił do Argentyny. W 1971 roku zrealizował dwunastominutowy film dokumentalny Mis impresiones del Iberá, poświęcony mokradłom Iberá, ich mieszkańcom oraz przemianom regionu związanym z rozwojem infrastruktury. W lutym 1972 roku pracownicy Sucesos Argentinos utworzyli spółdzielnię mającą kontynuować działalność kroniki. Bortnowski został wymieniony jako zastępca członka jej rady administracyjnej. Badania nad zachowaną dokumentacją potwierdzają, że do tego czasu pracował w kronice kolejno jako operator i dyrektor artystyczny.
Notrus Film i dalsza działalność Po zakończeniu pracy w Sucesos Argentinos założył w 1972 roku własną firmę produkcyjną Notrus Film, działającą w centrum Buenos Aires. Wytwórnia realizowała filmy dokumentalne, reklamowe i instytucjonalne. W połowie lat 70. wspólnie z José Luisem Di Zeo zrealizował dokument Borges, un destino sudamericano z udziałem Jorgego Luisa Borgesa. Marrone i Allegretti podają, że Borges został sfilmowany w 1975 roku. Film trwa około 30 minut i przedstawia Borgesa mówiącego o własnej twórczości, m.in. o opowiadaniu Południe (El Sur). Przez około trzy dekady nie był szerzej prezentowany.